در اوزان 20 کیلوگرمی الی یک تنی

نمک شیلاتی0.7 تا 1.2 میلی متر

دانه های نمک با اندازه حدوداً بزرگتر از يک دانه نخود و كوچكتر از يک پسته ، نمک شيلاتی نامگذاری شده است. دليل اين نامگذاری كاربرد عمده اين سايز از دانه بندی در صنعت شيلات و گندزدائی است كه البته اين تنها يكی از موارد مصرف نمک شيلاتی است.

موارد مصرف

صنایع شیلات – اسید سازی – دباغی – تصفیه آب و …

 

نمک چیست؟

نمک اصطلاح عمومی است که اعمال شده به جزء یونی یا مواد معدنی که در آب موجود است.همه آبها به جز آب مقطر یا دیونیزه ،حاوی مقداری نمک است..مواد معدنی موجود در آب، عملکردهای مهم فیزیولوژیکی بسیاری در پرورش ماهی  ، دارند. به همین دلیل، نباید ماهی در آب ۱۰۰ درصد مقطر یا آب دیونیزه نگهداری شود.اگرچه آب دریا از نمک های مختلف تشکیل شده است اما کلرید سدیم، یکی از مواد غالب است. حیوانات دریایی باید در محلول آب شور که حاوی ریز مغذی هایی که در آب دریا یافت می شود، نگهداری شوند. تعدادی از محصولات تجاری حاوی این مواد مغذی هستند. از آنجا که عناصر کم مصرف موجود در نمک دریا برای بقای ماهی های آب شیرین حیاتی می باشند ،می توان از نمک یونیزه یا سنگ نمک (مناسب برای مصرف توسط انسان یا دام) در”درمان” استفاده کرد.

غلظت نمک :

اثرات نمک در ماهی در هر دو غلظت نمک و مد زمان قرار گرفتن در معرض تعیین می شود. آب دریا حاوی ۳ درصد نمک با وزن، این است که معادل ۳۰ قسمت در هزار (PPT) ویا ۳۰،۰۰۰ قسمت در میلیون (PPM) است. برخی از هجوم انگلی ماهی های آب شیرین ممکن است به طور موثر توسط ماهی فرو بردن در محلول آب دریا به مدت ۳۰ ثانیه تا ۱۰دقیقه، بسته به گونه حذف شده است. برای از بین بردن برخی از انگل های آب شیرین به عنوان یک حمام برای چند ساعت می توان از یک محلول ضعیف تر حاوی ۰.۵ تا ۱.۰ درصد نمک می توان استفاده کرد منظور افزایش تولید موکوس و تنظیم اسمزی در ماهی های آب شیرین در طول حمل و نقل می توان از غلظت ۰.۳ تا ۰.۱ درصد نمک استفاده کرد. برای کنترل متوماگلوبین دربرخی از گونه های ماهی های آب شیرین میتوان از دوزهای بسیار ضعیف تر در درمان نمک، بر حسب اندازه گیریppm ، استفاده کرد.

استفاده از نمک به عنوان یک انگل کش :

مقادیر مناسب از نمک در کنترل پروتوزوها ،روی آبشش و پوست ماهی ، می تواند مریضی را کنترل نماید. با این حال در بسیاری از موارد ،چنانچه بیش از حد دوز نمک استفاده شود، درمان بیهوده و بی اثر خواهد بود. برای تعیین غلظت نمک مناسب ،مدت زمان درمان بسیار مهم است.استفاده از ۳ درصد نمک می تواند انگلهای تک یاخته ای پوست، آبشش ها و باله های ماهی های آب شیرین را درمان و مخاط را افزایش دهد. بسته به گونه انواع ماهیان(تحمل ماهیان)، ماهی از ۳۰ ثانیه تا ۱۰ دقیقه در محلول ۳ درصد نمک می تواند حمام داده شود. به طور کلی، ماهی باید تا زمانی که تعادلش را از دست می دهد در محلول نمک باقی بماند. هنگامی که این اتفاق افتاد، (بی تعادلی ماهی) باید به سرعت از محلول نمک خارج و در آب تمیز قرار بگیرد. از آنجا که بعضی از گونه ها (به ویژه، برخی ازتتراها) نمک را تحمل نمی کنند،می بایست قبل از اینکه تعداد زیادی از این ماهی ها درمان گردند،از روش سنجش (تست برای تعیین غلظت امن) استفاده کرد..همانند غوطه ور سازی ماهیان آب شور در آب شیرین است با فرو بردن ماهی های آب شور در آب شیرین موثر خواهد بود در از بین بردن سطوح خارجی ماهی. ماهی های آب شور در آب تازه باید برای بیش از ۱۰ دقیقه باقیمانده است، سپس به یک محیط تمیز آب دریا بازگردانده شده است.اگر فرو بردن عملی نباشد(حمام نمک کوتاه مدت)، ماهی آب شیرین ممکن است در آب شور(به عنوان مثال، ۱ درصد نمک) به مدت ۳۰ دقیقه تا چند ساعت قرار داده شود.این روش شیبه همان اثرات آب شور(حمام نمک کوتاه مدت) است که انگل های خارجی (تک یاخته) را حذف و تولید مخاط را افزایش می دهد. این برای ماهی هایی که در دوره نقاهت و بعد از زخمهای پوستی نیز می باشد، سودمند است. نهایتاً، برای از بین بردن تک سلولی پروتوزوآهابه عنوان یک درمان دائم در سیستم آکواریوم، استفاده از ۰.۰۱ تا ۰.۲ درصد نمک، روش مناسبی می باشد. بیشتر ماهی ها می تواند در طولانی مدت در معرض این غلظت نمک قرار گرفته و آن را تحمل نمایند، با این حال، ماهی ها تترا را نمیتوان در این غلظت نمک، برای مدت طولانی،نگهداری نمود.

استفاده از نمک در زمان حمل و نقل ماهی :

در زمان حمل و نقل ماهی های آب شیرین به دلیل انرژی اضافی برای تنظیم اسمزی (تعادل آب)نیاز به محلول نمک در آب است. ماهی های آب شیرین به دلیل نفوذ آب از طریق آبشش ها و افزایش جریان خون در طی حمل و نقل، آب شدیداً هیدراته شده و برای جبران این عدم تعادل آب،ماهی بیش از حد، آب را توسط آبشش های خود پمپ می کند.افزایش غلظت نمک آب در زمان حمل و نقل ،می تواند مانع از این انجام این فرآیند گردیده، و موجب می شود ماهی انرژی کمتری هدر دهد.برای به حداقل رساندن استرس می توان از نمک برای افزایش شوری از ۰.۱ تا ۰.۳درصد (۱،۰۰۰ تا ۳،۰۰۰ ppm، ۳.۸-۱۱.۴ گرم )، در طول حمل و نقل به آب اضافه نمود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.